نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ، ایران

2 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته شیعه شناسی گرایش جامعه شناسی از دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

پژوهش حاضر به تبیین مبانی کلامی نقد فرهنگستان علوم اسلامی قم بر مدرنیته می‌پردازد. فرهنگستان با ابتنا بر الهیات شیعی و با تأکید بر سه اصل بنیادین «جامعیت حداکثری دین»، «ولایت الهی» و «هستی‌شناسی توحیدی»، مدرنیته را نه صرفاً یک پدیده تاریخی، بلکه نظامی الهیاتیِ رقیب در برابر توحید تفسیر می‌کند. از منظر این جریان، مدرنیته بر سه مؤلفه اومانیسم، لیبرالیسم و راسیونالیسم استوار است که هر یک به‌گونه‌ای جایگزینی انسان به‌جای خدا، اراده بشری به‌جای اراده الهی و عقل خودبنیاد به‌جای عقل ولایی را تثبیت می‌کنند. مقاله با تمرکز بر بعد دین‌شناختی، نشان می‌دهد که فرهنگستان سکولاریسم مدرن را انکار جامعیت دین و نفی ولایت الهی دانسته و آن را مصداق شرک تمدنی تلقی می‌کند. در ادامه، نسبت این رویکرد با سنت عقل‌گرایی اصولی شیعه بررسی‌شده و چالش‌های درون‌دینی آن تحلیل می‌شود. روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل متن/تحلیل مفهومی (Conceptual-Textual Analysis) با رویکرد کلامی–گفتمانی است. داده‌ها به شیوة کتابخانه‌ای گردآوری‌شده و شامل آثار اصلی فرهنگستان (حسینی هاشمی، میرباقری) و پژوهش‌های تحلیلی مرتبط است. یافته‌ها نشان می‌دهد نقد فرهنگستان ماهیتی بنیادین و تمدنی دارد، اما در تبیین جایگاه عقل با جریان اصولی شیعی تطابق کامل ندارد.

 

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Theological Foundations of the Islamic Sciences Academy’s Critique of Modernity

نویسندگان [English]

  • Ali Abedi Renani 1
  • Sara Jahanshiri 2

1 Assistant Professor of Political Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran

2 -

چکیده [English]

This study examines the theological foundations of the Islamic Sciences Academy of Qom’s critique of modernity. Grounded in Shi‘i theology and emphasizing three fundamental principles—*the maximal comprehensiveness of religion*, *divine guardianship (wilāyah)*, and *a monotheistic ontology*—the Academy interprets modernity not merely as a historical phenomenon but as a rival theological system standing in opposition to tawḥīd (divine unity). From this perspective, modernity rests upon three core components: humanism, liberalism, and rationalism. Each of these, in different ways, institutionalizes the substitution of the human being for God, human will for divine will, and self-foundational reason for reason guided by divine authority. Focusing primarily on the religious–theological dimension, the article argues that the Academy regards modern secularism as a denial of the comprehensiveness of religion and a negation of divine guardianship, considering it a form of civilizational shirk (associative deviation). The study further explores the relationship between this approach and the tradition of rationalist uṣūlī thought in Shi‘i theology, analyzing its internal theological challenges. The findings suggest that the Academy’s critique is fundamentally civilizational in nature, yet it raises significant theoretical questions concerning the role and status of reason.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Qom Islamic Sciences Academy
  • Divine Vicegerency
  • Monotheistic Ontology
  • Humanism
  • Self-Founded Reason
احمدی، حسین‌علی و دهقانی، میثم. (1384). مروری بر دیدگاه‌های فرهنگستان علوم اسلامی قم. سوره اندیشه (17).
بهبهانی، محمدباقر. (بی‌تا). الفوائد الحائریة. قم: انتشارات اسلامی.
جمالی، مصطفی. (1393). مهندسی تمدن اسلامی از منظر سید منیرالدین حسینی. فصلنامة علمیپژوهشی الهیات، سال نوزدهم. شماره 2، صص 197-174.
جوادی آملی، عبدالله. (1395). منزلت عقل در هندسة معرفت دینی. قم: مرکز نشر اسراء.
حسنی، سید حمیدرضا، علی‌پور، مهدی و موحد ابطحی، سید محمدتقی. (1386). علم دینی: دیدگاه‌ها و ملاحظات. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
حسینی هاشمی، منیرالدین (1383). خاطرات حجت الاسلام و المسلمین مرحوم سید منیر الدین حسینی هاشمی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
خاکی قراملکی، محمدرضا. (1400). پیش‌درآمدی بر فلسفه حرکت اسلامی با تأکید بر آرای علامه سید منیرالدین حسینی هاشمی. قم: انتشارات تمدن نوین اسلامی.
خسروپناه، عبدالحسین. (1389). جریان‌شناسی فکری ایران معاصر. قم: انتشارات تعلیم و تربیت اسلامی، مؤسسة حکمت نوین.
خمینی، روح‌الله. (1368). تهذیب الاصول (جلد 2). قم: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
رضایی، عبدالعلی. (1391). مهندسی تمدن اسلامی، انتشارات کتاب فردا.
رهدار، احمد. (1392). فرهنگستان علوم اسلامی در ترازوی علم. سوره اندیشه، (69-68).
صمیم، رضا، خواجه‌سروی، غلامرضا و کاوند، رضا. (1395). تیپ‌شناسی نحوة مواجهة روشنفکران و نخبگان ایرانی با تمدن غرب. فصلنامة تحقیقات فرهنگی ایران.
فراتی، عبدالوهاب. (1393). روحانیت و تجدد با تأکید بر جریان‌های فکری و سیاسی حوزة علمیة قم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.
فیرحی، داوود و پورصادق ابراهیم اهوازی، محمدصادق. (1393). بازشناسی سیاسی اصحاب فرهنگستان علوم اسلامی قم. جستارهای سیاسی معاصر، دوره 5، شماره 13، صفحه 105-129.
مطهری، مرتضی. (1373). مجموعه آثار (جلدهای مرتبط با بحث عقل و اجتهاد). تهران: صدرا.
مهدی‌زاده، حسین، بینش تمدّنی: تقریری از کلام اجتماعی حجّت الاسلام و المسلمین سید محمدمهدی میرباقری، قم: کتاب فردا، 1393.
موحد ابطحی، سید محمدتقی. (1389). اراده‌گرایی به مثابه مبنایی برای علم دینی در نظریة فرهنگستان علوم اسلامی قم. نشریة فرهنگستان علوم اسلامی قم، سال اول، (4).
میرباقری، سید محمدمهدی و دیگران (1392) گفت و گوی علمی پیرامون مفهوم علم دینی، قم: موسسه تمدّن نوین.
میرباقری، سید محمدمهدی، (1390). فلسفه نظام ولایت و علم دینی، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سیدمحمدمهدی میرباقری به آدرس کوتاه شده http://goo.gl/dMxI8v، 1390، تاریخ بازیابی 1/6/1395.
میرباقری، سید محمدمهدی، ضرورت «فلسفه‌ی شدن اسلامی» برای ساماندهی اجتماعی بر اساس اسلام، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سیدمحمدمهدی میرباقری به آدرس کوتاه شده <http://goo.gl/qti86i>، 1380، تاریخ بازیابی 1/6/1395.
میرباقری، محمدمهدی. (1387). در شناخت غرب. قم: مؤسسه فرهنگی فجر ولایت.
میرباقری، محمدمهدی. (1393). علم دینی: دیدگاه‌ها و تحلیل‌ها. قم: مجمع علمی حکمت اسلامی.