ضرورت امامت در آراءخواجه نصیرالدین طوسی

نوع مقاله: علمی تخصصی

نویسنده

گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات،دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

خواجه نصیر الدین طوسی به عنوان یکی از متکلمان مشهور شیعه در قرن هفتم با نوشتن آثاری چون (تجرید الاعتقاد) که شیعه و سنی آن را شرح کرده اند؛ توانسته بر اساس قواعد کلامی و فلسفی از آرای شیعه به ویژه در مساله امامت دفاع کند، وی بر متکلمان متاخر خود حتی در جهان تسنن نیز اثر گذاشت وآنان روش وی را الگو قرار داده و کتابهای مهمی را نگاشتند. این پژوهش در صدد است تا با رویکرد توصیفی- تحلیلی، آراء خواجه نصیر را در مبحث امامت به صورت تطبیقی درچهاراثرکلامیشان ارائه کند و در نهایت به این نتیجه دست یافته است که وی، امامت را به عنوان یک اصل اعتقادی و در مباحث مستقل مطرح نموده است و سعی کرده به این مباحث ساختار منطقی دهد و آنها را با شیوه ای تحلیلی- منطقی مورد پژوهش قرار دهد؛ در این راستا دلایل ایشان در دو حوزه ی عقلی و نقلی، پرداخته شده است.
کلید واژه: خواجه نصیر الدین طوسی، ضرورت امامت، مولفه های امامت، وجود دائمی امام،دلائل عقلی ،دلائل نقلی.

کلیدواژه‌ها